Het verhaal
Het estuarium van SZCZECIN ligt in een binnenwaterweg voor grote scheepvaartuigen door Centraal-Polen, waar het baggeren van de vaargeul nodig is voor de veilige doorvaart van de schepen. Gebaggerd materiaal is waardevol voor het bouwen van nieuwe habitats in de ondiepe gebieden langs de waterweg. Verenigde ontwerpers werd benaderd door het Nederlandse holistische ingenieursbureau 'The Weather makers' om deze potentiële ecologische toevluchtsoorden te conceptualiseren.
De modernisering van de vaargeulen van Swinoujscie - Szczecin biedt een kans om de schadelijke effecten op de habitat langs de kustlijn en het zeeleven als gevolg van grotere zeeschepen en toegenomen verkeer te beperken. Zeker als je bedenkt dat het scheepvaartverkeer in zeehavens in Polen tussen 2013 en 2019 met meer dan 30% is toegenomen. Duizenden schepen kruisen deze weg elk jaar, wat continu onderhoud van het kanaal vereist. Al het gebaggerde materiaal aan land brengen is al tientallen jaren een ecologische uitdaging en een bron van langetermijnverontreiniging.
Terwijl elk kanaal dieper wordt gebaggerd voor grotere schepen, verzamelen de dieptes slib en vertragen ze het wegstromen van afval uit de kanalen. In zekere zin filteren diepe kanalen deeltjes uit het water dat op weg is naar de oceaan, maar het slib is beladen met rioolwater van zuiveringsinstallaties aan de kust, organisch materiaal en verontreinigende stoffen. Eenmaal gebaggerd geven de anaerobe materialen een aanzienlijke en onaangename geur af en moeten ze worden afgevoerd naar een plek waar ze kunnen ontbinden en uitlekken. Het opslaan van baggerspecie op het land blijft in het beste geval controversieel en ze worden onbeschikbaar voor verder gebruik naarmate de materialen worden opgestapeld. Offshore gebruik maakt een betere toegang mogelijk voor storting en verwerking en verlaagt de transportkosten.
Door de baggerspecie te gebruiken als basis voor de eilanden, kan de bodem worden geregenereerd door vegetatie en uiteindelijk wilde dieren. Vaak proberen we ecologische systemen te herstellen die beschadigd zijn door activiteiten in het verleden. In dit geval creëren we echter een nieuwe habitat en een nieuw eiland-ecosysteem ver weg van menselijke activiteiten. De eilanden creëren nestgelegenheid en habitat voor bedreigde zeedieren en trekvogels die deze waterweg oversteken. Binnenvijvers en wetlands vangen regenwater op, spoelen de zouten weg en creëren uiteindelijk zoetwaterbekkens. Door de wind en het water zetten stromingen grond en slib af aan de benedenwindse kant van het eiland. Door deze afzetting ontstaan voortdurend ondieptes. Zee- en oevergrassen zullen zich uitbreiden en nieuwe habitats creëren terwijl ze ook de verschuivende en ondiepe bodem van het estuarium stabiliseren.
Uitdagingen in dit project zijn de culturele praktijken van een industrie en ook de politieke wil om een verandering door te voeren. "Bewezen" praktijken zijn al tientallen jaren niet veranderd. Hoewel deze praktijken uiterst efficiënt zijn geworden door verbeterde techniek en technologie, zijn ze niet voldoende om een blijvende oplossing te creëren terwijl ze ook schade toebrengen aan het lokale ecosysteem. Het aanleggen van estuaire eilanden heeft voordelen voor de politiek, de industrie, de handel en het milieu. De eilanden zijn een opslagplaats voor sediment en verminderen de transportkosten voor het baggeren van de waterweg. Baggerspecie wordt geconcentreerd in de eilanden waar bodemorganismen en planten de verontreinigende stoffen geleidelijk kunnen afbreken tot inerte stoffen.
De gelaagde materialen van de eilandhabitats zullen geleidelijk planten- en diersoorten opbouwen die het materiaal stabiliseren en zo een voordeel vormen voor het estuarium en het milieu. Politiek gezien is het eiland een oplossing voor conflicterende belangen van milieubeschermers, mariene biologie en de stabiliteit van een belangrijke transportbron voor het land.
Bij het ontwikkelen van de eilandruimtes hebben de United Designers geprobeerd om zoveel mogelijk zeekusten en vochtige habitatruimtes op te nemen. Van de kustlijn tot het diepe binnenland van het eiland zou elke ruimte een habitat hebben voor een groot aantal soorten. Kustsoorten hebben directe verbindingen met het binnenland van het eiland. Het zand van de oevers wordt gestabiliseerd door grassen en breekt ook waterbundels om erosie te verminderen. Kust- en landvogels hebben nestplaatsen. Trekvogels hebben plekken om te rusten, te stoppen en te eten. Uiteindelijk vormen grote bomen een broedplaats voor watervogels. Na verloop van tijd worden de eieren van amfibieën op het eiland afgezet door de poten van eenden en ganzen. Een compleet zoetwaterecosysteem organiseert zichzelf en ontstaat op het eiland.
Een extra eiland werd toegevoegd aan het projectontwerp als basis voor de bouw van de andere eilanden. Dit eiland is 1,7 km breed en omvat drie grote afzettingshavens voor het verwerken van baggermateriaal en een open lagune voor extra habitat en het manoeuvreren van groot materieel. De ontwerpen zijn in 2019 in handen gegeven van de Poolse regering en hun departementen en we hopen deze parels in de nabije toekomst in het meer te zien opduiken.
